هر چقدرم دور و دست نیافتنی...
با خودم میگم قطعا و حتما همه مثل تو انقدر زیاد خیالبافی نمیکنن...
خوشحالم که مثل همه نیستم...شانس تصور کردن و به خودم میدم...
تصورهام...تکراری نمیشن...صورتیشون کمرنگ نمیشه...حتی بعضی وقتا
قرمز میشه و حالمو خوب میکنه...بهش عادت نمیکنم...چون هربار انگار جدیده...
هربار شور و اشتیاق دارم...وقتی خیالبافی میکنم...از همه چیز دور میشم...همه چیز
دست خودمه...تحت اراده ی خودمه..."دنیایی که در اختیار تو باشه شگفت انگیزه"
یه عینک با شیشه های صورتی که باهاش فقط یه جمله رو میبینم
* goodbye reality*
برچسب:
نویسنده: حامد ایمانی